Ojcze Nasz kochany, który jesteś w niebie!

Tak właśnie - jako dzieci - modlimy się do Ciebie.

I wierząc, że wysłuchasz, co Nam w sercu gra

- odpowiesz Nam tym samym – dobro w sobie masz!

Masz w sobie bogactwo ducha i Nam je darujesz,

byśmy przypomnieli teraz jak TO się czuje,

gdy w jedności z Tobą życie prowadzimy
i  jak z miłością w miłości radość ofiarujemy!

Ojcze Nasz kochany, My z Tobą na zawsze!

Bo kto - jak nie TY - Nam łzę z oczu otrze?

Kto do serca wleje nadzieję i siłę,

byśmy wierni prawom Twoim dalej żyli?

Tyś Nam wzorem jak kochać, tego i owego.

I jak patrzeć na wnętrze, nie na oblicze jego!

Jak codziennie mamy siebie przeobrażać,

by w efekcie Dzieckiem Miłości się nazwać!

Ojcze Nasz od zawsze, Ojcze Ukochany –

MY Istoty Ziemskie – do Ciebie wołamy,

abyś swoim znakiem Nam Niebo otworzył

i lgniemy do Ciebie, bo to Tyś NAS stworzył!!!

Elżbieta M. Mierzejewska

Warszawa, 15.01.2009r. godz.16.32